Emek

İlk evime yeni taşınmıştım. Ufak bütçe filan derken genellikle komik eşyalarla, ıvır zıvırla dolmuştu etraf. Halep Pasajı'ndaki Liman'a gitmiştim bir gün. Oradan sevimli birtakım kartlar, resimler filan almıştım. Kartların biri de Marx'ın sözü, "Sevgi emektir." (Ne zaman, nerede söylemiş emin değilim, biraz şüphe ettim ama neyse...).
Yıllardır da söyler dururum, emek verince seversin, emek vereni seversin filan diye. Şimdi ayrılık durumu olunca baktım herkes bunca emeğe yazık diyor. Bir de ya yeni birine kendini anlatmak için emek vermek çok yorucu diyenler var. Sanki önceki çabalar çöpe gitmiş, yeniden çaba göstermeye takatimiz yok gibi...
Ama bir yandan da hayatın kendisi emek. Emek vermedikçe her şey sıkıcı, her şey anlamsız. İnsanlar sırf bu yüzden depresyona giriyor. Demek ki çalışan demir ışıldar optimizmiyle emekçiliğe devam etmek lazım. Şunun şurasında 1 Mayıs'a ne kaldı?

The Kiss

You first think that no other lips would be like his/hers, that you could not possible fit into other people's mouths again so comfortably.
But then, one day, you kiss somebody else and surprisingly realize that it works. Those new lips may feel as beautiful and delicious as those of your ex-love; they may grasp yours as tight as you want, and you may find yourself unwilling to let them go. In the end, you may even feel as good as you used to once.
Some believe that the first kiss is crucial for the fate of a relationship: when one works the other also works. This hardly seems to be the case. Maybe you cannot live with a bad kiss. That's true. But a good kiss is not everything. It has a whole different truth in itself.
It is not life. It's just a kiss!

Seviyorum Sevmiyorum

[nil karaibrahimgil, seviyorum sevmiyorum. www.nilkaraibrahimgil.com
U'dan bana geldi bu şarkı. Kendisinden alıntılıyorum: "Evet, bu sefer olmuş Nil!!! İlk defa olmuş, alkış!!! Bi de rakı içtik mi bunun üstüne şık bi kapanış olur."]

Seviyorum sevmiyorum /Kaç yaprak var bilmiyorum /Ben seni kopardım attım /Kendimi toparlıyorum

Var mı şimdi başka biri? /Onu bana benzettin mi?/Ne yaparsan o ben olmaz /Parçaları sana uymaz

Kendimi bunun için mi yorucam ben /Kalbimi bunun için mi kırıcam ben

Yok ki senin bir yedeğin/Kötü kedi Şerafettin! /Söyle nasıl kıydın bana? /Hem canındım, hem ciğerin

Kendimi bulamıyorum /Geri alamıyorum /Ben her gece rüyalarda /Hep sana hak veriyorum

Kendimi bunun için mi yorucam ben /Kalbimi bunun için mi kırıcam ben

Yok ki senin bir yedeğin…

Bu sen misin?

İnsanı ayrılık sürecinde en çok inciten herhalde bildiği tüm doğruların sarsılmışlığı şeklini alan bir inanamama hissi. Ayrılalım demek o kadar insanın kafasına vurmuyor aslında. Azıcık düşünüyorsun, evet mantıklı geliyor.
Esas şok edici ve kırıcı olan bunca zamandır seni sevdiğini düşündüğün insanın artık sevmediği fikrine alışabilmek; sevgisiz hatta hissiz davranmasına katlanabilmek; anlayışsız, öfkeli, fevri, umursamaz olmasını kabullenebilmek.
Tüm bunlar insanın gerçeklik duygusunu o kadar zedeliyor ki bir kaybolmuşluk hissi gelip yerleşiyor hayatın ortasına. Daha şunca zaman önce biz son derece mutlu değil miydik? Sevmiyor muyduk? Her şeyi beraber planlayıp gelecek hayalleri kurmuyor muyduk? Ne zaman birbirimize yabancı olduk? Aramızdaki o güçlü bağ ne zaman koptu? Ve başkalarına karşı güçlü hisler ne zaman uç verdi?
Evet, en acı gelen karşındaki insanın artık tanıdığın, bildiğin, tepkilerini kestirebildiğin kişi olmaması. Çok, çook değişmiş ve sen tanınmaz hale gelmiş olmasını kendine yediremiyorsun; için cız ediyor...

You oughta know

[Alanis kadar dellenmek ve böyle bangır bangır bir şey söylemek ben dahil bir sürü kişinin harcı olmayabilir ama şarkı insana iyi geliyor...]

I want you to know / That I'm happy for you / I wish nothing but / The best for you both

An older version of me / Is she perverted like me? / Would she go down on you in a theatre? /Does she speak eloquently? /And would she have your baby?/ I'm sure she'd make a really excellent mother

'Cause the love that you gave that we made / Wasn't able to make it enough for you /To be open wide / No /And every time you speak her name /Does she know how you told me you'd hold me
Until you died?

And I'm here to remind you / Of the mess you left when you went away / It's not fair to deny me /Of the cross I bare that you gave to me /You, you, you oughta know

You seem very well /Things look peaceful /I'm not quite as well /I thought you should know

Did you forget about me /Mister Duplicity /I hate to bug you in the middle of dinner /It was a slap in the face /How quickly I was replaced /And are you thinking of me when you fuck her?

Cause the joke that you laid in the bed that was me /And I'm not gonna fade /As soon as you close your eyes /No

And every time I scratch my nails /Down someone else's back /I hope you feel it /And can you feel it?